Daily Archives: 11/07/2013

ԵՐԳ 20/ ՊԱԲԼՈ ՆԵՐՈՒԴԱ

Պաբլո Ներուդա

Պաբլո Ներուդա

Կարող եմ ամենատխուր  տողերը գրել այս գիշեր:

 

Օրինակ գրել. ‹‹ Գիշերն աստղազարդ է,

և դողում են կապույտ աստղերը հեռվում››:

 

Գիշերվա  քամին  պարում է երկնքում և սուրում է:  

 

Կարող եմ ամենատխուր տողերը գրել այս գիշեր:

Ես նրան սիրում էի.երբեմն նա էլ էր ինձ սիրում:

 

Սրա նման գիշերներին նրան ձեռքերիս մեջ էի առնում:

Եվ   անվերջ համբուրում  երկնքի գրկում:

 

Նա ինձ սիրում էր . երբեմն ես ել էի նրան սիրում:

Բայց ինչպե՞ս չսիրել նրա մեծ, սևեռուն աչքերը:

 

Կարող եմ ամենատխուր  տողերը գրել այս գիշեր:

Մտածել որ նա իմը չէ, զգալ որ նրան կորցրել եմ:

 

Լսել ահռելի գիշերվան,որն ավելի ահռելի է առանց նրա:

Տողերն իջնում են հոգուս վրա  խոտին իջնող ցողերի պես:

Հետո՞ ինչ ,որ իմ սերը չկարողացավ պահել նրան:

Գիշերն աստղազարդ է. բայց նա ինձ հետ չէ:

 

Ահա և վերջ: Հեռվուում երգում է ինչ որ մեկը. Հեռվում:

Հոգիս չի հանգստանում, որ նրան կորցրեց:

 

Մոտ զգալու համար հայացքս նրան  է փնրտրում:

Սիրտս նրան է կանչում, բայց նա ինձ հետ չէ:

 

Նույն սև գիշերն է , որ սպիտակ է ներկում այն  նույն ծառերը:

Մենք`այն ժամանակվանը, արդեն էլ  նույնը չենք:

 

Արդեն նրան չեմ սիրում. ճիշտ է.  բայց, ախր, ինչքան եմ սիրել:

Ձայնս քամի էր փնտրում, որ նրա ձայնին դիպչեր:

 

Ուրիշի՛նը: Ուրիշի՛նն է լինելու նրա ձայնը, թափանցիկ մարմինը:

Անսահման աչքերը, որոնք առաջ ի՛մն էին, իմ համբույրների՛նն էին:

 

 Չեմ սիրում նրան, հա, ճիշտ է, բայց դե, գու՞ցե  սիրում եմ:

Այնքան կարճ է սերը և այնքա՜ն երկար մոռացումը:
Սրա նման հազար գիշերների նրան գրկիս մեջ եմ զգացել:

Հոգիս չի հանգստանում, որ նրան կորցրեց:

 

Թեկուզ սա վերջին ցավը լինի, որ նա ինձ է պատճառում,

Սրանք իմ վերջին տողերն էին, որ  նրան եմ նվիրում:

© Թարգմանությունը` Մերի Զոհրաբյանի

1 Comment

11/07/2013 · 10:14 PM